Mikhail SHOLOKHOV
VATANLARI İÇİN ÖLDÜLER
İKİNCİ BÖLÜM
Tanrım, merhamet et!
Ölmeme izin verme! Lütfen!
Beni neye alçalttınız, piçler!
Tabi ki partide değilim,
bu nedenle din benim için kesinlikle yasaklanamaz.
Ama..
...yine de çok iyi yapmadım.
Çok hoş görünmedi.
Ancak zorladığınızda, her türlü antikayı bulabilirsiniz.
Ölüm şaka değil,
herkes eşit derecede lanet şeyden korkuyor.
Bir parti üyesi olup olmamanız önemli değil,
ya da sıradan bir insan!
Sadece bekleyin...
Bu orospu çocuğu sarhoş!
Şimdi seni yere sererim.
Yerdeki son içeceğin olacak.
Hadi!
Hurra!
Sığ yerleri ele geçirmek için uğraşırken başarısız olup yoruldular,
Alman saldırılarını dağıtıp yüksek yerlerde pozisyon aldılar.
O akşam, Rus takviyeler,
Don Nehrine çekilmek için emir aldı.
Hayatımız sadece bir yığın donanım değerinde!
Bunu Kochetygov yaptı.
Ve şimdi o öldü.
Annesine acıyorum.
Zavallı kadın ne yapacak?
Çocukları sevdiğini biliyorum.
Sadece on sekiz ya da on dokuz yaşında,
gözlerimin önünde öldürülenler, beni altüst ediyor.
Benim öldürülmem önemli değil,
Yeterince uzun yaşadım, hayatı her açıdan gördüm,
ama onun gibi çocuklar...
Kes şunu!
Kes ağlamayı!
Çocuklar öldürülüyor.
Ama çok insan var.
Herkesi kurtaramazsın.
Haydi, gidelim.
Zaten herkes gitti, onların arkasında kaldık.
Keşke biraz tütün olsaydı.
Olmadan yapabilirsin. Sadece sabırlı ol.
Sabırlı ol! Sabırlı ol!
Eğer bir şey varsa, Rus askerinin sabrıdır.
Benim yeterince sabrım var, ancak demirden yapılmış değilim.
Bugün yaşadığım sabrımda,
çizmelerimdekinden daha fazla delik var.
İvan Zvyagintsev ne oldu? O da öldü mü?
Nasıl bilebilirim?
- Onun düştüğünü gördün, değil mi - Evet, onu gördüm.
Ama öldürüldü mü, yoksa yaralı mı bilmiyorum.
Belki de o değildi?
Belki de düşen o değildi?
Bir hata yapmış olabilirsin.
Hayır, o iyi, Zvyagintsev.
Onu yeterince açık gördüm.
Bir mayının hemen arkasındaydı ve onun düştüğünü gördüm.
Ama ölüp, ölmediği belli olmaz?
Hemşire... aziz.
Nereden geldin?
Biraz daha ver...
...vodkandan biraz daha, hemşire.
Yeterince aldın.
Artık almamalısın, bayım.
Sen geldin, bu iyi.
Burası cehennem gibi!
Umarım sağlık görevlilerine ulaşabiliriz.
Dinle,
neremden vuruldum?
Her yerinden, başından ayaklarına kadar.
Bacaklarım...
Bacaklarım var mı?
Yoksa gittiler mi?
İkisi de hala orada, bayım.
Yalnız şarapnelle parçalanmış durumdalar.
Şimdi sakin ol ve artık konuşma!
Yardım istasyonına gideceğiz, bandajlar yapacaklar,
seninle ilgilenecekler ve sonra tedavi merkezine gönderileceksiniz.
Ve her şey düzelecek.
Savaş düzen sever.
Yani deliklerle dolu muyum?
Bunu bilmek iyi...
Ne tür... bir düzen bu?
Dayan, canım!
Dayan, lütfen, lütfen!
Devam edelim, uzak değil!
Beni duyuyor musun?
Biliyorsun, kızım.
Beni burada bırak, kendine eziyet etme!
Ben yapamayacağım...
Yapamam...
Biraz dinlenmeme izin ver..
yapmaya çalışacağım.
Kollarım iyi, bu şekilde yapacağım.
Aptalca konuşmayı kes!
Bütün erkekler kahraman olmak istiyor ama sen aptalın tekisin.
Ne yapabilirsin? Hiçbir şey!
Biraz yorgunum.
Dinlenmeye ihtiyacım var, seni buradan çıkaracağım.
Sen benim çektiğim en ağır kişi değilsin!
Bazıları daha ciddi yaralıydı!
Sadece küçük şeyler aldım ama seni kolayca alabilirim.
Hangi cehenneme gidiyorsun, piyade? Oraların tamamı mayınlı!
O zaman neden işaretli değil?
İşaretlenmedi, ne demek?
Her tarafta kazıklar ve simgelerimiz var.
Sağdan devam edin!
O da kim? Yaralı mı?
Bizim Teğmen.
Zavallı!
Bu yol boyunca top gibi sekmeli.
Onu duydun mu, Lopakhin? İşte böyle çalışıyorlar.
Bütün yerleri mayınlarla doldurun ve etrafına küçük işaretler koyun.
Bu ne, deney alanı mı?
Daha önce bir telefon direğine çarparak..
orada olduğumuzu biliyoruz.
Lanet nehri geçersek, o zaman belki güvende olabiliriz.
Bu harika :
Almanlardan uzaklaştık,
şimdi kendi mayınlarımıza basma tehlikesi altındayız.
Bu tür şeyler çok oluyor.
Bir adam hedefine ulaştı mı, her şey cehenneme gider!
Böyle bir olay hatırlıyorum...
Oh, senin olayların cehenneme!
Sen bir olaysın...
Senin başını bir kazık olarak kullanabilirler!
Onlar yol arıyorlar, öyle mi?
Dikakt edin!
Bu çok yakındı!
Dinle, Lopakhin,
Çavuş bizi nereye götürüyor?
Don Nehrine.
Bunu biliyorum.
Demek istediğim, köprüye doğru mu, yoksa?
Daha sol tarafa.
Peki burayı nasıl geçeceğiz?
Atlayacağız.
Bu çok komik!
Seni böyle mız mız yapan şey ne?
Başı dertte olan sadece sen değilsin.
Bütün gece aptallıklarını dinliyorum.
O kadar aptalca ne dedim?
Düşmanın köprüyü bombaladığını bilmiyor musun?
Elbette, biliyorum.
Biliyorsun, ama yine de köprüyü geçmek istiyorsun.
Aptalca sorularına son ver!
Yeterince kötü durumdayız.
Ve topuklarımda yürümeyi bırak!
Neden onlara arka lambaları koymuyorsun?
O zaman sevimli topuklarına basmam!
Ben de çirkin suratına vumruğumu koymayı isterim!
- Uzak dur! - Uzak duruyorum.
Topuklarıma bastığın yeri mesafe olarak söylemiyorum.
- Neden bana sürtünüyorsun? - Sana ne için ihtiyacım olsun?
Ama sen!
- Kaybolmaktan mı korkuyorsun? - Sen daha ses çıkarıyor musun!
Kaybolmaktan korkmuyorum,
ama nehri geçerken biraz gerginim.
Senin için her şey yolunda, yüzebilirsin ama ben yüzemem!
Bir dakika susacak mısın?
Hayır, olmaz!
Bir kaç saat içinde ölebilirim.
Bu yüzden içinden bazı şeyler almak istiyorum!
Ölmeden önce buna hakkınız olduğuna dair kanun bile var!
İnlemekten vazgeç, karşıya geçeceksin.
Nasıl geçebilirim? Sağır mısın?
Sana söylüyorum, ben yüzemem!
Karşıya nasıl geçeceğim?
Yüzebilsem bile, taşıdığım bu yükle boğulabilirim.
Yaklaşık 60 kilo kartuş koydun!
Hayır, boğulacağım, hepsi bu kadar.
Neden tüm bunları son ana kadar yükledim?
Neden ölmeden önce kendime işkence yapıyorum?
Don'a geldiğimizde, hepsini kullanacağım,
Pantolonumu çıkarıp çıplak olarak boğulacağım.
- Çıplak boğulmak daha doğal. - Boğulmayacaksın, bok herif!
İşte böyle.
İlk sen geçeceksin, ben altında olacağım.
Ben yabancılarla koşarken sen pasta alacaksın.
Don'a geldiğimizde, usturamı sana vereceğim.
Ben senin gibi cimri değilim.
Ve traş olduğunda, boğulan Aleksandr Kopytovski'yi düşün.
- Bana usturanı ver, sal orada! - Şimdi benim ihtiyacım olacak.
Yine hayattayım!
O salı gördüğüm an, yeniden doğdum.
"Fotoğrafını iade ediyorum.."
"Aşkını istemiyorum.."
"Seni hiç bir şekilde suçlamıyorum.."
"Seninle sonsuza dek aşığım."
Bu kadar...
Teğmen öldü.
Yoldaş askerler!
Evlatlarım!
Oğullarım, çevremizdeki sise bakın!
Kara talih..
bize görünüyor, aynen sis gibi.
Gece bile ..
kara talihimiz uyumamızı engelliyor!
Ve gün içinde gündüz bulanıklaşıyor.
Siz ve ben..
bir anı asla unutamayız.
Şimdi yoldaşımızın..
Alayımızdaki son subay..
gömüldüğünde değil.
Sonra değil..
zayıf bir anımız olduğunda..
sarhoş molası, bizim için çalan bir akordiyon sesinde,
Hatırlayacağız.
Geri çekiliyorduk, evlatlarım,
ama herkes ne kadar direndiğimizi biliyor.
Burada düşen kardeşlerimizi hesaplayın.
İnsanlarımızın gözünden ..
baktığımızda utanılacak bir şey yok!
Açıkçası, zor olsa da!
Ben defalarca savaşmış yaşlı bir adamım.
Dört savaş gördüm!
İnancım var :
Yeni destek güçler geliyor ..
ve geldiğimiz yolu tekrar izleyip..
sadece güneşin battığı yöne ilerleyeceğiz.
Adımlarımızdaki gürlemeler davul sesleri gibi olacak,
ölüm yürüyüşündeki davullar gibi,
ve toprağı sallayacağız!
Umarım sen de Yoldaş Teğmen,
acımasız adımlarımızı ve seslerimizi duyarsın.
Kamyonlara yakıt ve cephane yüklendi.
Malzemelerin kalanı gidiyor.
Artık Alayı dağıtabilirler, değil mi?
Evet, bu da bölüneceğiz anlamına geliyor.
Duydun mu, Sasha?
Kiminle kalacaksın?
Sen ve ben.
Neden bahsediyorsun? Ben bile dinlemiyorum.
Anti tank silahını iki parçaya mı böleceksin?
Sen kal ve ben de kalayım!
Oh, oh, seni bok kafalı!
Ben olmadan can sıkıntısından ölürsün.
Benim gibi kim senden hoşlanır?
Ben sabırlıyım.
Peki, biraz dinlenmeye ihtiyacım var.
Lopakhin gibi demirden yapılmış değilim.
Hatta pirelerim bile var..
ve delirdiler.
Eskiden bir Rus olduğunu düşünürdüm, Nekrasov, ama sen bir pisliksin.
Ne demek istiyorsun?
Nerelisin? Kursk civarından mı?
Evet, Kursk. Lebedyani Köyü.
Hadi, bize gizli hastalığını anlat.
Komik olan ne? Burada komik bir şey yok.
Bilgilerinize, hendek hastalığım var.
Ne tür bir hastalık bu?
Anlat bize, Nekrasov.
Tuhaf bir şey mi?
Sizin pis zihinlerinizde düşündüğünüz şey değil.
Bu bedensel bir hastalık değil, ama zihinsel bir şey.
Zihinsel, ha?
Olamazsın, çünkü senin beynin yok!
Kök salacağın hiç bir yer yok!
Bunun için bir zemin yok, Nekrasov!
34. Alay komutanını görmeye gittim.
Bir an önce..
Talovski Çiftliğine gitmemizi emretti.
Bölüğün komuta birliği orada.
Ama bize neler olacağını sormaya cesaret edemedim.
"Merak etme, ihtiyar."
"Sizin çocuklar Alayın kutsal bayrağını kurtardı,
birlikte tutulacaksınız." dedi.
Takviye birlik ve komuta subayları alacağız,
ve yakında sınırda olacağız.
Çok önemli bir bölgenin ortasında!
En önemli bölge!
Her şey anlaşıldı mı?
En azından ciğerlerim iyi, bu da bir şey.
Ama daha da önemlisi...
Bacaklarım ne durumda? Kemiklerin ne durumda?
Yürüyebilecek miyim?
Pantalonu kes, ihtiyacın olursa.
Çizmeleri değil, beni duyuyor musun?
- Kimse tavsiyeni istemiyor! - Onlar benim çizmelerim!
Ne yani? Onlar eskiden senindi.
Onları çekemiyorum yoksa bacaklarını koparırım.
Dinle, komik adam,
onları çek,
onları yavaşca çek,
dayanabilirim.
Korkarım bu çok acıtacak, evlat.
Oh, Tanrım!
Neden benden başlıyorsunuz, Yoldaş Hanım Doktor?
Daha önce çıplak bir adam görmedin mi?
Ben de özel bir şey yok..
Bu bütün bir birliğin sergisi değil.
Ben sergideki bir boğa değilim.
Erkek cazibesine hayran değilim. İşimi yapıyorum.
Şimdi uzan ve konuşmayı bırak!
Dinleyin...
Yoldaş Doktor,
İş kıyafetinden üzerinizdeki rütbeyi göremiyorum,
bana biraz alkol veremez misiniz?
Sabır, sabır, asker,
daha iyi olacaksın.
Ya da bir ağrı kesici, bir şey!
Hiçbir şeyin yok mu?
Yoksa uyuşturucuyu küçümsüyor musun?
Ne?
Çok mu acıyor?
Almadan, yapamıyor musun?
Biraz acıtacağı hakkında..
seni uyarmıştım.
Sorun nedir?
Yoksa kötü bir alışkanlığın olduğu için mi?
Ancak Yoldaş Doktor,
neden cesedimi cebinizde gibi karıştırıyorsunuz?
Affedersiniz, ama bu bir insan lanetlemekle kalmaz,
köpeğinde ulumasına yol açar.
- Çok mu kötü acıyor? - Hayır.
Acı yok,
sadece gıdıklıyor.
Ve ben gıdıklanmaya dayanamam!
Bu nedenle ağlıyorum.
Beni dışarı çıkarın! Buarada kalmak istemiyorum!
Cehenneme gidin!
Artık burada kalamam!
Herhangi bir yere gönderin ama burası olmaz!
Beni cepheye gönderin! Burada kalmak istemiyorum!
Çizmelerim nerede? Onları buraya getirin!
Başımın altına koyacağım! Orada güvende olacaklar!
Etrafta çok fazla hırsız var!
Çizmelerini istiyorsan, onları kazanmalısın.
Tanklar gelirken onları giymelisin!
Herhangi bir aptal başkasının çizmelerini alabilir!
Oh, Tanrım!
Nasıl acıyor!
Lopakhin! Acılar çok fazla!
Pekala, geceyi burada geçireceğiz.
Gece için durmaya daha vakit var.
Bir sigara içelim ve günbatımında karargahta olabiliriz.
Ne oldu, Sarge?
Bütün gün bir şey yemedik!
Akşam yemeği yapabiliriz.
Karın ağrısı yapmayı kesin!
Albay'a açlıktan bakımsız bir sürü ayakkabı rapor veremem!
Burada kalıyoruz.
Ve şunu unutmayın : Bu gece düzgün ve cilalanmış olmalı.
Üniformalarınızı yamayın, düğmelerini dikin.
Botları ayaklarından düşenler, onları bir şekilde düzeltsin.
Ve, tabi ki, silahlarınız ayna gibi parlak olsun.
Pantolonundaki deliği yama.
Bir melek gibi çıplaksın. Kimse kuyruğuna bakmak istemiyor.
Eğer bir melek olsaydım, şimdi cennette olurdum.
Ve orada seni görmezdim.
Yoldaş Başkan, siz bir savaş gazisisiniz.
Yani durumumuzu anlamanız gerekiyor.
Ancak, özür dilerim, aptal bir kadın gibi davranıyorsunuz.
Söylediğim gibi, size yardım edemem.
Çok bir şey istemiyorum, Yoldaş Başkan!
Yapamam, Yoldaş Çavuş!
Çavuş herhangi bir yere gidecekmiş gibi durmuyor.
Hey, Lopakhin, git ne yapabilirsin, bak.
Sadece faturasını çıkar, paranı alacaksın.
Bir şey saklamıyorum, depomuz boş!
Ama bana inanmıyorsun.
Bacağımı kullanamam, ben bir kız değilim,
ve bacağımda bir şey hissetmiyorum, ağaçtan yapılma!
Hadi!
Burada sadece yaklaşık üç kilo var,
belki de biraz az.
Çocuklar açlıktan yere düşmek üzere.
Ve ben hiçbir şey yapamıyorum.
Endişelenme, sadece o bölümü devralmama izin ver.
Her şeyi organize edeceğim.
Aklından ne geçiyor? Yine çılgın bir planın mı var?
Yasal olarak, sana şeref sözü veriyorum.
Acı çeken sadece ben olabilirim.
Elbette, ahlak kurallarımı çiğnemek zorunda kalacağım.
Ama ben zaten her türlü fedakarlığı yapmaya hazırım.
Kulaklarımın üzerindeki yünü çekmeyi bırak, anlat bana.
Kendin gör.
Yoldaş Başkan, bir dakikanız var mı?
Dinleyin, sen de aynı gemidesin, bu yüzden sana dürüst olacağım :
Biz bir yerlerden biraz yiyecek almalıyız.
- Doğru mu? - Doğru.
Bize yiyecek yardımı yapamazsınız, ama başka bir yolla yardım edebilirsin.
Bu nedir?
İşleri yapılacak bir dul ya da bir asker eşi var mı?
Şey evet, oldukça çok.
Onların işlerini yapmamızı ayarlayabilirsin.
Sadece çirkin olmayan, yani bir erkeğe ..
karın ağrısı olmayacak bir kadın demek istedim.
Ve 70 yaşın üzerinde olmayan!
Mümkünse, daha genç olanları daha iyi olur.
Anladım seni.
- Harekete geçebilir niyim? - Geç.
Ama içimde beni hayal kırıklığına uğratacaksın gibi bir his var!
Hayal kırıklığına uğratmak mı?
Tabi ki yapacaksın.
Onu rahat bırakmazsan
yirmi yedi adamı besleyemez.
Çok çalışmamız gerekecek, madenciler!
Kalbimi ortaya koyacağım!
Diğer botum daha da kötü!
İç çamaşırına yarım kemer dikelim, Sasha,
seninkileri yakalım.
Hey, erkekler! İşte patron kadın!
Şuna bak!
Tam bir aldatmaca!
Şuna bir baksana!
Her şey kayboldu!
Ben gidip o başkana bir çift söz edeceğim.
- Neden sinirlisin? - Neden mi? Kör müsün, ne?
O bir kadın değil, o bir insan abidesi!
Sıradan bir kadın gibi, ama..
isteyebileceğin tüm cazibe merkezlerine sahip!
- Kesinlikle benim tarzım! - Ona bakmak bile beni korkutuyor!
Savaş öncesi bir sergide böyle bir şey gördüm.
Taştan bir kadın, girişte duruyordu. Tıpkı bunun gibi!
Ne yani?
Biliyorsun, onun boyutuna tam olarak uymuyorsun.
Nasıl bu kadar uzun yaşardın..
ve her kadının bildiği kadar cahil olmalısın?
Bu konuda cahilliğim nedir?
Böcek ne kadar küçükse sıkışmasıda zor olur.
- Hiç antik tarih okumadın mı? - Hayır, okumadım.
Marangozluk hayatımda hiç ihtiyacım olmadı! Neden mi?
Makedonyalı büyük bir fatih, Alexander vardı.
O ve başka bir Roma savaşcısı..
peşinden gelen, Julius Caesar,
bir sloganları vardı :
Geldim... Gördüm... Fethettim!
Bu da benim sloganım,
ve o kadının iriliği beni korkutmuyor.
Ona gidebilir miyim?
Sanırım deneyebilirsin.
Çünkü daha kötüsü aklıma gelmiyor.
Senin doğal nedenlerden öleceğini düşünmüyorum!
Her şey iyi olacak!
Gerçekten bu kadar gübrelenmeye ihtiyaçları var mı?
Merhaba, Natalya Stepanovna!
Yoldaş Çavuş, kendinize iyi bir gözlem noktası seçtiniz.
Boruyu indir!
O hepimize yardım etmek istiyor.
Pyotr Fedotovich, bana kovaları getir.
Tasvirinizi geri alıyorum...
Natalya Stepanovna, kuzuları besleyeyim mi?
Ben de isterim...
Hala aç mısınız, beleşçiler?
O ne kadar mutlu?
O gerçek bir kahraman!
O küçük, ama önemli değil...
Her zaman en kötü ısıranlar küçük böceklerdir.
Savaşları kazanmak için, antik zaman savaşçıları gibi içine girmelisin.
Hiç antik tarih okudun mu?
Tarihi hiç bilmiyorum.
Bu kötü, çok şey kaçırdın.
Mesela, eskiden büyük bir savaşçı vardı,
Alexander...
Oh, ikinci ismi neydi...
- Alexander... - Suvorov?
Hayır, hayır, Suvorov değil!
Alexander Makedonskov.
Garip bir isimdi, tuhaf kanlı!
Düşmanlara karşı eylemlerini yönlendiren bir kuralı vardı :
Geldim... Gördüm... Yağmaladım.
O kadar çok yağmaladılar ki,
düşman yüz yıl kendisine gelemedi.
Hangi Ulus'tandı?
- Ulus mu? - Evet.
Alexander, diyorsun?
Evet...
Kendi ülkesinin vatandaşıydı.
Hangi ülke?
Kendi ülkesi, ve o da!
Gizlen ve sessiz ol... bunlar önemli iki şey.
Eğer çok uykun varsa, yapar gibi görün.
Kamuflaj iyi olduğunda sokaktaki insanlar bile,
karnımın gurultusunu duyabiliyor.
Şu lanet stokçular!
Kendi askerlerini bile beslemiyorlar!
Hepsi bu kollektif çiftliklerin karşı devrimcileri!
Lopakhin, uyuyor musun?
Hayır.
- Uyuklama. - Hayır, hiç uykum yok.
Bir kaç tek vodka atsan daha iyi durumda olurdun.
Ama bu piçlerden almanın bir yolu yok!
Olmadan halledebilirim.
Gidiyor musun?
Neden zamanı harcayalım?
İyi şanslar, Lopakhin.
Alexander Makedonskov, bizim Alayın piresi!
Kollektif Çiftlik başkanını görmeye gidiyorum.
Kahvaltı yapmadan buradan ayrılmayacağız.
Susun beyler. Yakında döneceğim.
Hayır, o bir pire değil. Makedonyalı Alexander!
Büyük fatih. Hiçbir kadın ona direnemez!
Eğer öyle bir fatihe bağlı olursak, açlıktan öleceğiz!
Günaydın, Natalya Stepanovna!
Günaydın.
Yaptığım için özür dilerim, Pyotr Fedotovich.
Sana vurmamalıydım.
Gözlerin şişti.
Dün gece olanları arkadaşlarının hepsi duymuş olmalı?
Önemli değil.
Bir erkeğin yüzünün daha seçkin görünmesini sağlıyor.
Ama yumruğuna daha dikkat etmelisin.
Ama şu anda yardımı olmaz.
Sert yumruk, bu aşığın kaderi.
Hepinizin..
aşık olmak istemesi, işte sorun bu!
Sizce bir kadının..
kocası ordudaysa, o ucuz bir fahişe mi?
Hayır, böyle demek istemedim.
Yani sana daha iyi anlatmak için gözüne vurdum.
Sasha...
O benim iki numaralı adamım.
- Bu sadece biri? - Doğru.
Meraklı olmak istemem, ama çok bilmek isterim,
kocan ne tür bir adam, o ne kadar uzun?
Senin ölçülerinde, diyebilirim,
sadece senden biraz daha şişman.
O senin sıcak tavrınla acı çekmiş olmalı.
Hayır!
Biz her zaman iyi anlaştık.
O sessiz, çalışkan bir adam.
O vuruldu, şimdi hastanede!
Kim bilir, belki de evine izinli gelir?
Gelecek.
Kesin gelecek!
Ortaya çıkan tüm bu gıdalar..
çetemize bir fırsat yaratacaktır!
Anlamıyorum.
Bu kendi halinde yeterli.
Dün gece Komutanınız,
o kızıl saçlı ihtiyar, Başkanımızı görmeye geldi,
ve bütün hikayeyi anlattı,
ne kadar şiddetle direndiğinizi.
Anlıyorum ki,
şafakta..
Başkanım koşarak evime geldi.
"Tamamen yanlış yaptık, Natalya.
Bütük bir hata!
Bu çocuklar korkak değil,
onlar kahraman!" dedi.
- Kahraman değiliz! - Yardım etmeye hazırız...
Her şeyimizle!
Sadece Almanları bizden uzak tutun.
Açıkçası, böyle geri çekilemezsiniz.
Durup, savaşmalısınız!
Böyle konuştuğum için üzgünüm,
ama gururlanacağınız bir şey yok!
Sanırım size yaklaşımımız yanlış!
Kesinlikle öyle.
Ah, peki.
Gidiş yolu burdan.
"Sizi tanımak bir şerefti."
Kadınlara olan sihirli dokunuşumu kaybediyorum.
Yepyeni bir bölük.
Şu adamları görüyor musun?
Hepsi lehçe zırvalıyor.
Evet, gerçekten.
Geçit töreninde iyi olurlardı.
Elbette, savaşabilirlerse.
Ama bün yaşadığımız gibi karışıklık içindeler,
çok akıllı görünmezlerdi, hanım evlatları!
Nikolay!
Nikolay Streltsov!
Hangi cehennemden geliyorsun?
Dostum, buraya nasıl geldin?
Bağırıyorum ve cevap vermiyorsun!
Petya!
Ben...
...çok.. mutlu...
..sen... görmek...
Nas..nasıl...
sen?
Hadi oturalım.
Petya...
Bu zor...
...benimle konuşmak.
O bomba.. düştükten sonra...
..şimdi işitmiyorum!
Sağırsın, değil mi, Kolya?
Yani...
Neden hastaneden kaçtın?
Oh, kaçmadım.
Ayrıldım.
Kutsal cehennem, ahbap, ne için?
Oh, Kolya, Kolya!
Seni aptal pislik, tedaviye ihtiyacın var.
Senin tedaviye ihtiyacın var, anlıyor musun?
Ne demek istiyorsun?
Bak, kulaklarım...
artık kanamıyor.
Öyleyse...
neden hastanede yatayım?
Alay çok zor durumda.
Her adama ihtiyacı var.
O zaman....
...or..or..orada..
kalamazdım.
Anlıyorsun?
Uzak duramadım.
Yani... buraya geldim.
Yoldaşlarımın yanında savaşmaya.
Hatta duymayan bir adam bile savaşabilir.
Doğrusu bu değil mi, Petya?
Doğrusu bu!
Oh, kutsal pislik!
Canım sağır dostum...
Sizinle..
burada olmak..
çok güzel.
Onlar buradan Stalingrad'a gidiyorlar.
Renklerini açarak!
Askerler!
Sizleri selamlıyorum!
Anavatanımız sizin büyük acılarınızı..
ve büyük emeklerinizi unutmayacaktır!
Teşekkür ederim!
Zafer bizim olacaktır!
Büyük kurtarıcı ordumuzun sancağını..
Berlin'e götüreceğiz..
Duyuyor musun?
Ve ülkemiz için
sevgimizi kalplerimizde tutarken,
ve kalplerimiz savaştığı sürece onu koruyacak,
her zaman taşıyacağımız süngülerimizle..
düşmanlarımızdan nefret edeceğiz.
Mikhail Sholokhov
Türkçe Altyazı : selami55